علوم اعصاب یا نوروساینس (به انگلیسی: Neuroscience) دانش مطالعهٔ سامانه عصبی است. به طور سنتی دانش عصب شناسی یکی از شاخه های پزشکی و زیست شناسی می باشد. به هر رو این دانش اکنون یک دانش میان رشته ای است و در واقع با دیگر رشته های دانش مانندشیمی، رایانه، مهندسی، زبان شناسی، ریاضی؛ پزشکی، روان شناسی، فیزیک و فلسفه همکاری دارد.

پرسش هایی مانند، مغز چگونه کار میکند؟ مغز چیست؟ چرا مردم احساسات دارند؟ در حین بروز احساسات، چه تغییراتی در مغز رخ میدهد؟ علت های ریشه ای اختلال های روانی و عصبی چیست؟ در این میدان دانش پاسخ داده می شوند.

دانش عصب شناسی کوششی برای شناخت و درک دستگاه عصبی، شامل مغز، نخاع و سلول های حسی یا نرون ها در سراسر بدن است. این دانش، میدان کمابیش نوینی است که به رشد، ساختار، شیمى، عملکرد و آسیب شناسى دستگاه عصبى مى پردازد. پژوهش ها در زمینه کارکرد عصبى، پیشینه بلندی داشته و بسیاری بنیانگذار این علم را ابن هیثم میدانند. وی در کتاب المناظر، توصیف بسیار دقیقی از مسیر بینایی انسان و نحوه عملکرد آن آورده است.

در قرن 18 نیز فریتسچ و هیتزیک گزارش کردند که تحریک الکتریکى نواحى خاصى از قشر مغز حیوانات باعث حرکت مى گردد. بروکا و ورنیکه نیز پزشکانى بودند که در مطالعات مجزاى خود از طریق کالبد شکافى نشان دادند که آسیب به نواحى خاصى از مغز، با نقایص وآسیب هاى زبانى همراه است. در همان زمان هوجلینگز جکسون اظهار داشت که در کارکردهاى پیچیده اى نظیر درک، زبان و کارهاى اجرایى، نواحى مختلفى از مغز درگیر است (لاندى-اکمن، ٢٠٠٢)

بیماران سکته مغزی، یکی از مهمترین منابع دانش در علوم اعصاب بوده و هستند چرا که با بروز آسیب در قسمتی از مغز، بخشهایی از عملکردهای آن تحت تاثیر قرار گرفته و این فرصت را به محققین داده است تا به ارتباط بین عملکردهای مختلف مغز و مناطق مختلف آن پی ببرند.

منبع:ویکی پدیای فارسی

لیست وبلاگ های شخصی من

معرفی کتاب من

لیست وبلاگ های رسمی من

ویدیوها در آپارات